Aanstaande zondag 1 juni zal dominee Heine Siebrand voorgaan in onze viering. Het is dan de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren, een heel bijzondere zondag. Het is een soort open plek in de liturgie. Alles kan nog alle kanten op. De kerk staat nog niet in de steigers. Er is weinig vastgelegd. Men leeft met dromen, verhalen en verschijningen. De discipelen zijn nog lang geen apostelen. Deze zondag zijn wij zelf de context van deze teksten en ervaringen. De context van toen is voorbij. Hoe ervaren wìj deze open plek?
