Stilstand roept bij veel mensen verschillende associaties op. Soms wordt gezegd: stilstand is achteruitgang, maar het kan ook voelen als een noodzakelijke pauze om even adem te halen. In onze hectische wereld, waarin we constant doorgaan en de ene taak nog niet is afgerond of de volgende al op ons wacht, is het belangrijk om af en toe bewust stil te staan. Niet wachten tot het leven ons daartoe dwingt, maar zelf het moment nemen om te reflecteren: wat geeft ons zin, wat is écht belangrijk, en waar willen we ons aan vasthouden?
Tijdens onze retraites creëren we ruimte voor precies dat: stilstaan, reflecteren én ontdekken hoe je deze inzichten meeneemt in je dagelijks leven.
Op zaterdag 13 september verwelkomden we een groep van zestien studenten bij het dorpshuis van Schaarsbergen voor een dag met het thema Pause & Play. Het doel was om hen te laten ervaren wat een retraite inhoudt en te onderzoeken wat stilstand en speelsheid voor hen betekenen.
Na een korte introductie door Iris begonnen we met een people bingo: een speels kennismakingsspel met stellingen over stilte en spelen. Het leverde meteen levendige gesprekken en veel gelach op. Daarna trokken we de natuur in. Ondanks een regenachtige ochtend kregen we precies op tijd een droog venster van twee uur. In het frisse bos, dat al naar de herfst rook, wisselden de deelnemers tijdens de wandeling meerdere keren van gesprekspartner om samen te reflecteren op de thema’s die in de bingo naar voren waren gekomen.
De middag stond in het teken van verdieping. Tijdens een meditatie, begeleid door Mariëlla, werden de studenten uitgenodigd om echt even stil te staan in een wereld die altijd doorgaat. Dit leidde tot een open en waardevol groepsgesprek.
Daarna was het tijd voor het speelse element van de dag. Want net als stilte, krijgt speelsheid vaak te weinig ruimte in ons volwassen leven. Spelen brengt ons in het moment en kan verrassend helend zijn. De groep deed enthousiast mee aan een spel dat een mix was van verstoppertje en tikkertje. Het bos vulde zich met rennen, lachen en plezier; een nostalgische en bevrijdende ervaring voor iedereen.
Terug binnen kregen de deelnemers een lijst met kernwoorden van de dag. Daarmee schreven ze gedichten vol inspiratie en persoonlijke reflecties. Enkele studenten durfden hun gedicht zelfs hardop te delen, een ontroerend en verbindend moment.
We sloten de dag af met een gevoel van dankbaarheid. Het was een dag vol balans: tussen zon en regen, stilte en dynamiek, diepgang en speelsheid, en bovenal tussen verbinding met jezelf en met elkaar. Onze volgende retraite vindt plaats op 29 november. We kijken ernaar uit om opnieuw samen stil te staan – én te spelen.